2 Kasım 2008 Pazar 17:15 tarihinde yazıldıktan sonra , , , olarak fişlendi.
geçenlerde bi yerden bi yere şehirlerarası yolculuk yaparken ilginç ama aslında sıradan bir olayla karşılaştım.

30 dakika ihtiyaç molası vermiştik. otobüs durur durmaz yolcular inmeye başladılar ve bende inmeye başladım. indikten sonra hemen bi sigara yaktım ve kıçımı restorana dönüp otobüse karşı sigaramı çekiştirmeye başladım. otobüsün durmasıyla mola yerinde bulunan ve mola için duran otobüslerin camlarını silmekle görevli olduğunu düşündüğüm biri görevini yapmaya başlamıştı. bir elinde fırça, bir elinde hortum otobüsümüzün camlarını güzel bir şekilde siliyordu. sonra.. benden sonra indiğini sandığım bir anne ve çocuğu yaklaştılar yanıma.. yanımda biraz durakladılar ve o sırada annesi çocuğuna dönüp otobüs camlarını silen kişiyi göstererek "bak oğlum" dedi, "okumazsan böyle olursun!"...

ben, bazı bazı empati yaparım. o zamanda empati yapasım geldi ve öyle de yaptım. kendimi başka birinin yerine koydum.. acaba dedim orada duran hamdi vizyonuyok değil de başka biri olsaydı bu olay hakkında ne düşünürdü? vardığım sonuç bir hayli tuhafıma gitti. empati yaptığım kişiye göre o kadın aslında çocuğuna iyilik yaptığını sanarak nasihat vermiş ve oradaki görevliyi aşağılamıştı. yine o kendimi yerine koyduğum kişiye göre aslında o adam görevini yapıyordu ve ekmeğini otobüs camlarını silerek kazanıyordu. utanılacak birşey değilmiş aslında bu. keşke benimde biraz vizyonum olabilseydi dedim kendi kendime ama benimkisi genetikmiş malesef.. neyse yine o kendimi yerine koyduğum kişiye göre çocuğun annesi, çocuğuna nasihat verdiğini sanarak, çocuğu bir şekilde şartlandırmışmış. o çocuk zerre kadar ekmeğe muhtaç duruma düşse ve otobüs camı silmekten başka bir alternatifi olmasa bile, bilinçaltında yer edecek bu hatırayla ölse de otobüs camı silmeyecekmiş. bi de toplumumuzda bu zihniyet oldukça insanlar yaptığı işten utanabilirlermiş. bence de öyle olabilir.

neyse ki kendimi yerine koyduğum kişi kadar vizyon sahibi değilim de durduk yere canım sıkılmıyor diye şükrettim halime. ben ne mi düşünmüştüm o anda? bana göre gayet normaldi herşey. çocukcağız okusun diye annesi nasihat ediyordu.. okumayana ekmek yoktu ne de olsa değil mi? kimin umrundaki o otobüs camını silen kişinin aşağılanması?
1 bikbik
  1. prettyinpinkKasım 03, 2008

    dhskjfhksjdhkfhsd sayın hamdi bey, bloguma yabtıgınız yorumu sevgilimlen birlikte okuduk. azcık kıskanmakla birlikte güldüğünü inkar etmiyor evet. dskhfjhsdkjfhsd ama geçmiş olsun ki sarıya boyattım bilem. pişmanım. ama o beni böyle de seviyo. hıh.iygünler.

    YanıtlaSil